Discussion:
Bijnamen van (over)grootouders
(te oud om op te antwoorden)
Patrick Vanhoucke
2007-10-07 10:54:52 UTC
Permalink
Ik weet niet of het fenomeen ook in andere families (met name buiten
Vlaanderen of België) leeft, maar in onze familie gaven (en geven) wij als
kind onze grootouders en overgrootmoeder bijnamen om ze van elkaar te
onderscheiden.

Mijn grootmoeder langs vaderskant is klein van gestalte en dus kreeg zij de
bijnaam "klein bomma" ("bomma" van het Frans "bonne-maman"). Haar
echtgenoot, mijn grootvader, kreeg dus logischerwijze de bijnaam "kleinen
bompa" ("bompa" van het Frans "bon-papa") en hij was ook klein van
gestalte.

Mijn 'grootmoeder' langs moederskant is groot van gestalte en kreeg dus de
bijnaam "grote bomma". Haar echtgenoot, mijn grootvader, kreeg de
bijhorende bijnaam "groten bompa", alhoewel hij klein van gestalte was!

Mijn overgrootmoeder (1890-1977) kreeg de bijnaam "bomma van Borgerhout"
omdat zij in die gemeente (tegenwoordig een district van de stad Antwerpen)
woonde.

Mijn neefje (momenteel 3 jaar oud) krijgt binnen familieverband met het
fenomeen van de nieuw-samengestelde gezinnen te maken. Hij heeft geen vier,
maar vijf 'grootouders' en een overgrootmoeder. Daar horen dus ook weer een
aantal bijnamen bij om het onderscheid te maken.

Komt dit fenomeen van de bijnamen bij jullie tegenwoordig ook nog voor?
Hebben jullie er uit onderzoek weet van of bijnamen voor grootouders
vroeger (begin twintigste eeuw en vroeger) ook werden gebruikt? Reacties
zijn welkom, zowel uit Vlaanderen als uit Nederland.
--
Groeten

Patrick Vanhoucke
Laken (Brussel)
Richard Keijzer
2007-10-07 11:50:08 UTC
Permalink
On 7 okt, 12:54, "Patrick Vanhoucke" <patrick [dot] vanhoucke [dot]
Post by Patrick Vanhoucke
Ik weet niet of het fenomeen ook in andere families (met name buiten
Vlaanderen of België) leeft, maar in onze familie gaven (en geven) wij als
kind onze grootouders en overgrootmoeder bijnamen om ze van elkaar te
onderscheiden.
Mijn grootmoeder langs vaderskant is klein van gestalte en dus kreeg zij de
bijnaam "klein bomma" ("bomma" van het Frans "bonne-maman"). Haar
echtgenoot, mijn grootvader, kreeg dus logischerwijze de bijnaam "kleinen
bompa" ("bompa" van het Frans "bon-papa") en hij was ook klein van
gestalte.
Mijn 'grootmoeder' langs moederskant is groot van gestalte en kreeg dus de
bijnaam "grote bomma". Haar echtgenoot, mijn grootvader, kreeg de
bijhorende bijnaam "groten bompa", alhoewel hij klein van gestalte was!
Mijn overgrootmoeder (1890-1977) kreeg de bijnaam "bomma van Borgerhout"
omdat zij in die gemeente (tegenwoordig een district van de stad Antwerpen)
woonde.
Mijn neefje (momenteel 3 jaar oud) krijgt binnen familieverband met het
fenomeen van de nieuw-samengestelde gezinnen te maken. Hij heeft geen vier,
maar vijf 'grootouders' en een overgrootmoeder. Daar horen dus ook weer een
aantal bijnamen bij om het onderscheid te maken.
Komt dit fenomeen van de bijnamen bij jullie tegenwoordig ook nog voor?
Hebben jullie er uit onderzoek weet van of bijnamen voor grootouders
vroeger (begin twintigste eeuw en vroeger) ook werden gebruikt? Reacties
zijn welkom, zowel uit Vlaanderen als uit Nederland.
--
Groeten
Patrick Vanhoucke
Laken (Brussel)
Dag Patrick,

Ja, het komt inderdaad voor, zeker als er meer generaties leven.

Zo noemden mijn kinderen hun overgrootmoeder "kleine omaatje",
inderdaad om haar te onderscheiden van oma. Ook worden andere
associaties gebruikt, zoals "oma poes" om aan te geven dat het gaat
over de oma die een kat als huisdier heeft.
Voor zover ik weet is hier geen onderzoek naar gedaan. Wel is er
onderzoek naar algemene bijnamen, vooral in de Zaanstreek en in de
regio rond Utrecht. In het laatste gebied werd vooral gewerkt met de
constructie "van". Bijvoorbeeld: "Kees van Arie". Als er meer dan één
combinatie Kees/Arie was, dan werd de aanduiding iets als "Kees van
schele Arie".

Groeten van Richard
H.Hoeksema Dzn.
2007-10-07 12:08:36 UTC
Permalink
ja hoor, ook hier:
Opoe Singel en Opoe Snorre (de een woonde aan een singel, de ander aan een
straat genaamd De Snor.
Derk van Geertje van Derk (omdat er vele Derk' en waren genoemd naar
dezelfde grootvader).
En de moeder van oma is omi.

met vriendelijke groet,
H. Hoeksema.


"Patrick Vanhoucke" <patrick [dot] vanhoucke [dot] genea [at] skynet [dot]
Post by Patrick Vanhoucke
Ik weet niet of het fenomeen ook in andere families (met name buiten
Vlaanderen of België) leeft, maar in onze familie gaven (en geven) wij als
kind onze grootouders en overgrootmoeder bijnamen om ze van elkaar te
onderscheiden.
Mijn grootmoeder langs vaderskant is klein van gestalte en dus kreeg zij
de bijnaam "klein bomma" ("bomma" van het Frans "bonne-maman"). Haar
echtgenoot, mijn grootvader, kreeg dus logischerwijze de bijnaam "kleinen
bompa" ("bompa" van het Frans "bon-papa") en hij was ook klein van
gestalte.
Mijn 'grootmoeder' langs moederskant is groot van gestalte en kreeg dus de
bijnaam "grote bomma". Haar echtgenoot, mijn grootvader, kreeg de
bijhorende bijnaam "groten bompa", alhoewel hij klein van gestalte was!
Mijn overgrootmoeder (1890-1977) kreeg de bijnaam "bomma van Borgerhout"
omdat zij in die gemeente (tegenwoordig een district van de stad
Antwerpen) woonde.
Mijn neefje (momenteel 3 jaar oud) krijgt binnen familieverband met het
fenomeen van de nieuw-samengestelde gezinnen te maken. Hij heeft geen
vier, maar vijf 'grootouders' en een overgrootmoeder. Daar horen dus ook
weer een aantal bijnamen bij om het onderscheid te maken.
Komt dit fenomeen van de bijnamen bij jullie tegenwoordig ook nog voor?
Hebben jullie er uit onderzoek weet van of bijnamen voor grootouders
vroeger (begin twintigste eeuw en vroeger) ook werden gebruikt? Reacties
zijn welkom, zowel uit Vlaanderen als uit Nederland.
--
Groeten
Patrick Vanhoucke
Laken (Brussel)
Henry
2007-10-07 13:40:29 UTC
Permalink
Post by Patrick Vanhoucke
Ik weet niet of het fenomeen ook in andere families (met name buiten
Vlaanderen of België) leeft, maar in onze familie gaven (en geven) wij
als kind onze grootouders en overgrootmoeder bijnamen om ze van elkaar
te onderscheiden.
Mijn grootmoeder langs vaderskant is klein van gestalte en dus kreeg zij
de bijnaam "klein bomma" ("bomma" van het Frans "bonne-maman"). Haar
echtgenoot, mijn grootvader, kreeg dus logischerwijze de bijnaam
"kleinen bompa" ("bompa" van het Frans "bon-papa") en hij was ook klein
van gestalte.
Mijn 'grootmoeder' langs moederskant is groot van gestalte en kreeg dus
de bijnaam "grote bomma". Haar echtgenoot, mijn grootvader, kreeg de
bijhorende bijnaam "groten bompa", alhoewel hij klein van gestalte was!
Mijn overgrootmoeder (1890-1977) kreeg de bijnaam "bomma van Borgerhout"
omdat zij in die gemeente (tegenwoordig een district van de stad
Antwerpen) woonde.
Mijn neefje (momenteel 3 jaar oud) krijgt binnen familieverband met het
fenomeen van de nieuw-samengestelde gezinnen te maken. Hij heeft geen
vier, maar vijf 'grootouders' en een overgrootmoeder. Daar horen dus ook
weer een aantal bijnamen bij om het onderscheid te maken.
Komt dit fenomeen van de bijnamen bij jullie tegenwoordig ook nog voor?
Hebben jullie er uit onderzoek weet van of bijnamen voor grootouders
vroeger (begin twintigste eeuw en vroeger) ook werden gebruikt? Reacties
zijn welkom, zowel uit Vlaanderen als uit Nederland.
Als er onderzoek gedaan is, is dit waarschijnlijk bij het Meertens
instituut bekend, zie > http://www.meertens.knaw.nl/cms/index.php


groetjes,
Henry
Luuk
2007-10-07 14:48:18 UTC
Permalink
"Patrick Vanhoucke" <patrick [dot] vanhoucke [dot] genea [at] skynet [dot]
Post by Patrick Vanhoucke
Ik weet niet of het fenomeen ook in andere families (met name buiten
Vlaanderen of België) leeft, maar in onze familie gaven (en geven) wij als
kind onze grootouders en overgrootmoeder bijnamen om ze van elkaar te
onderscheiden.
Mijn grootouders noemde ik gewoon bij hun respectievelijke achternamen, met
'opa' en 'oma' daarvoor. Voor de aanduiding van mijn overgrootouders (ik heb
er nog vijf in leven gekend) heb ik de naamgeving overgenomen die mijn
ouders al gebruikten, 'opa' en 'opoe' met hun achternamen. Ik weet dat mijn
vader één van zijn overgrootmoeders, die hij nog gekend heeft, 'opoe met de
stok' noemde, naar de wandelstok waar ze mee liep, in plaats van 'opoe
Verhagen', wat in de normale traditie gewoner was geweest. Dit heeft tot
gevolg dat mijn opa's en hun vaders dezelfde aanduiding droegen. Dat werd
doorgaans ondervangen door hun vrouw erbij te noemen, want bij mijn
grootouders had ik het dan over 'opa en oma' en hun ouders waren 'opa en
opoe'.

Overigens ken ik genoeg leeftijdgenoten (ik ben van de zeventiger jaren) die
hun grootouders aanduidden met de benaming 'opa' en 'oma', gevolgd door de
plaatsnaam waar ze woonden, dus bijvoorbeeld 'opa en oma Eindhoven' of 'opa
en oma Deurne'.

groet,
Luuk
Luuk
2007-10-07 14:52:35 UTC
Permalink
Post by H.Hoeksema Dzn.
"Patrick Vanhoucke" <patrick [dot] vanhoucke [dot] genea [at] skynet [dot]
Post by Patrick Vanhoucke
Ik weet niet of het fenomeen ook in andere families (met name buiten
Vlaanderen of België) leeft, maar in onze familie gaven (en geven) wij
als kind onze grootouders en overgrootmoeder bijnamen om ze van elkaar te
onderscheiden.
Ik vergat er nog bij te zeggen dat mijn grootouders hun eigen grootouders
aanduidden met de benaming 'grootvader' of 'grootmoeder', gevolgd door de
achternaam met -wanneer van toepassing- zónder tussenvoegsel. 'Grootvader en
grootmoeder Kerkhof' dus, terwijl hun eigenlijke naam Van de Kerkhof was, en
verder het normale 'grootvader en grootmoeder Honings', etcetera. Tenminste
mijn grootouders van vader's zijde, beide geboren in de jaren twintig,
spraken zo over al hun grootouders. Het woord 'opa' werd toen kennelijk niet
gebruikt.

groet,
Luuk
F.C.J. (Frans) van Baaren
2007-10-07 16:23:45 UTC
Permalink
"Patrick Vanhoucke" <patrick [dot] vanhoucke [dot] genea [at]
Post by Patrick Vanhoucke
Ik weet niet of het fenomeen ook in andere families (met name
buiten Vlaanderen of België) leeft, maar in onze familie gaven
(en geven) wij als kind onze grootouders en overgrootmoeder
bijnamen om ze van elkaar te onderscheiden.
Mijn grootmoeder langs vaderskant is klein van gestalte en dus
kreeg zij de bijnaam "klein bomma" ("bomma" van het Frans
"bonne-maman"). Haar echtgenoot, mijn grootvader, kreeg dus
logischerwijze de bijnaam "kleinen bompa" ("bompa" van het
Frans "bon-papa") en hij was ook klein van gestalte.
Mijn 'grootmoeder' langs moederskant is groot van gestalte en
kreeg dus de bijnaam "grote bomma". Haar echtgenoot, mijn
grootvader, kreeg de bijhorende bijnaam "groten bompa",
alhoewel hij klein van gestalte was!
Mijn overgrootmoeder (1890-1977) kreeg de bijnaam "bomma van
Borgerhout" omdat zij in die gemeente (tegenwoordig een
district van de stad Antwerpen) woonde.
Mijn neefje (momenteel 3 jaar oud) krijgt binnen
familieverband met het fenomeen van de nieuw-samengestelde
gezinnen te maken. Hij heeft geen vier, maar vijf
'grootouders' en een overgrootmoeder. Daar horen dus ook weer
een aantal bijnamen bij om het onderscheid te maken.
Komt dit fenomeen van de bijnamen bij jullie tegenwoordig ook
nog voor? Hebben jullie er uit onderzoek weet van of bijnamen
voor grootouders vroeger (begin twintigste eeuw en vroeger)
ook werden gebruikt? Reacties zijn welkom, zowel uit
Vlaanderen als uit Nederland.
--
Groeten
Patrick Vanhoucke
Laken (Brussel)
Patrick,

Deze Bijnamen zijn volgens mij van alle tijden. Onderscheid moet
er zijn.
Wij noemden (en onze zoon zijn grootouders) de resp. ouders opa
en oma en pake en beppe.
Vroeger noemden wij (mijn grootvader van vaderskant was al
overleden) mijn grootmoeder van vaderskant oma en de grootouders
van moederskant opa en oma Klutz (vewijzing naar de achternaam).
Ikzelf en mijn 4 neven met dezelfde naam (vernoemd naar onze
grootvader van vaderskant) werden aangeduid als Frans van (ome)
.......
--
Groeten van / Greetings from:
......F.C.J. (Frans) van Baaren
......Haulerwijk, The Netherlands
......Tel./Phone: +31 (0)516-42 20 60
E-mail: fcj.van.baaren AT tele2 DOT nl
Jan B
2007-10-07 16:43:41 UTC
Permalink
"Patrick Vanhoucke" <patrick [dot] vanhoucke [dot] genea [at] skynet
Post by Patrick Vanhoucke
Ik weet niet of het fenomeen ook in andere families (met name buiten
Vlaanderen of België) leeft, maar in onze familie gaven (en geven)
wij als kind onze grootouders en overgrootmoeder bijnamen om ze van
elkaar te onderscheiden.
Mijn grootmoeder langs vaderskant is klein van gestalte en dus kreeg
zij de bijnaam "klein bomma" ("bomma" van het Frans "bonne-maman").
Haar echtgenoot, mijn grootvader, kreeg dus logischerwijze de
bijnaam "kleinen bompa" ("bompa" van het Frans "bon-papa") en hij
was ook klein van gestalte.
Mijn 'grootmoeder' langs moederskant is groot van gestalte en kreeg
dus de bijnaam "grote bomma". Haar echtgenoot, mijn grootvader,
kreeg de bijhorende bijnaam "groten bompa", alhoewel hij klein van
gestalte was!
Mijn overgrootmoeder (1890-1977) kreeg de bijnaam "bomma van
Borgerhout" omdat zij in die gemeente (tegenwoordig een district van
de stad Antwerpen) woonde.
Mijn neefje (momenteel 3 jaar oud) krijgt binnen familieverband met
het fenomeen van de nieuw-samengestelde gezinnen te maken. Hij heeft
geen vier, maar vijf 'grootouders' en een overgrootmoeder. Daar
horen dus ook weer een aantal bijnamen bij om het onderscheid te
maken.
Komt dit fenomeen van de bijnamen bij jullie tegenwoordig ook nog
voor? Hebben jullie er uit onderzoek weet van of bijnamen voor
grootouders vroeger (begin twintigste eeuw en vroeger) ook werden
gebruikt? Reacties zijn welkom, zowel uit Vlaanderen als uit
Nederland.
--
Groeten
Patrick Vanhoucke
Laken (Brussel)
Mijn grootouders van vaderzijde waren beiden groter dan mijn
grootouders van moederszijde.
Het waren dus grote opa en oma en kleine opa en oma. Dit speelt in de
jaren 1942 tot 1961.

Toen mij ouders overgrootouders werden, waren ze oude opa en oma Brul.
Ik weet dat de moeder van broers vrouw zich grootje liet noemen, want
zij vond oude oma naar niets.
--
Met vriendelijke groet,
Jan Brul
Bertus
2007-10-07 17:30:04 UTC
Permalink
Mijn broers en ik noemde de grootouders van vaders kant opa en oma naar hun
dochter annie en van moeders kant opa en oma naar hun dochter femmy.
mijn kinderen noemde mijn grootvader van vaderskant opa met zonder bril,
omdat de man soms wel en soms geen bril droeg, deze naam hebben ze zelf
bedacht.

Bertus


"Patrick Vanhoucke" <patrick [dot] vanhoucke [dot] genea [at] skynet [dot]
Post by Patrick Vanhoucke
Ik weet niet of het fenomeen ook in andere families (met name buiten
Vlaanderen of België) leeft, maar in onze familie gaven (en geven) wij als
kind onze grootouders en overgrootmoeder bijnamen om ze van elkaar te
onderscheiden.
Mijn grootmoeder langs vaderskant is klein van gestalte en dus kreeg zij
de bijnaam "klein bomma" ("bomma" van het Frans "bonne-maman"). Haar
echtgenoot, mijn grootvader, kreeg dus logischerwijze de bijnaam "kleinen
bompa" ("bompa" van het Frans "bon-papa") en hij was ook klein van
gestalte.
Mijn 'grootmoeder' langs moederskant is groot van gestalte en kreeg dus de
bijnaam "grote bomma". Haar echtgenoot, mijn grootvader, kreeg de
bijhorende bijnaam "groten bompa", alhoewel hij klein van gestalte was!
Mijn overgrootmoeder (1890-1977) kreeg de bijnaam "bomma van Borgerhout"
omdat zij in die gemeente (tegenwoordig een district van de stad
Antwerpen) woonde.
Mijn neefje (momenteel 3 jaar oud) krijgt binnen familieverband met het
fenomeen van de nieuw-samengestelde gezinnen te maken. Hij heeft geen
vier, maar vijf 'grootouders' en een overgrootmoeder. Daar horen dus ook
weer een aantal bijnamen bij om het onderscheid te maken.
Komt dit fenomeen van de bijnamen bij jullie tegenwoordig ook nog voor?
Hebben jullie er uit onderzoek weet van of bijnamen voor grootouders
vroeger (begin twintigste eeuw en vroeger) ook werden gebruikt? Reacties
zijn welkom, zowel uit Vlaanderen als uit Nederland.
--
Groeten
Patrick Vanhoucke
Laken (Brussel)
Richard van Schaik
2007-10-07 17:38:39 UTC
Permalink
Post by Bertus
Mijn broers en ik noemde de grootouders van vaders kant opa en oma naar hun
dochter annie en van moeders kant opa en oma naar hun dochter femmy.
mijn kinderen noemde mijn grootvader van vaderskant opa met zonder bril,
omdat de man soms wel en soms geen bril droeg, deze naam hebben ze zelf
bedacht.
Mijn vader noemde zijn grootmoeder van moederszijde "opoe die visjes
bakt" en die van vaderszijde "opoe die geen visjes bakt". Mogen jullie
raden waar hij het liefst was :-).

Groeten,
Richard
--
Richard van Schaik
***@THISwanadoo.nl
http://www.fmavanschaik.nl/
Luuk
2007-10-07 17:45:04 UTC
Permalink
Mijn vader noemde zijn grootmoeder van moederszijde "opoe die visjes bakt"
en die van vaderszijde "opoe die geen visjes bakt". Mogen jullie raden
waar hij het liefst was :-).
Lag eraan of hij van vis hield... misschien hield hij er niet van en was t
bakken van vis een jeugdtrauma voor hem ;-)

groet,
Luuk
Richard van Schaik
2007-10-07 17:56:23 UTC
Permalink
Post by Luuk
Mijn vader noemde zijn grootmoeder van moederszijde "opoe die visjes bakt"
en die van vaderszijde "opoe die geen visjes bakt". Mogen jullie raden
waar hij het liefst was :-).
Lag eraan of hij van vis hield... misschien hield hij er niet van en was t
bakken van vis een jeugdtrauma voor hem ;-)
Hint ...... in zijn laatste jaren minstens twee keer per week vis (en
niet zo'n miezerig stukje) en liefst soms ook nog tussendoor. Alleen
geen mosselen, één keer heeft hij een verkeerde gehad en daarna nooit
meer mosselen gegeten.

Groeten,
Richard
--
Richard van Schaik
***@THISwanadoo.nl
http://www.fmavanschaik.nl/
Annemiek
2007-10-07 17:59:41 UTC
Permalink
"Patrick Vanhoucke" <patrick [dot] vanhoucke [dot] genea [at] skynet [dot]
Post by Patrick Vanhoucke
Ik weet niet of het fenomeen ook in andere families (met name buiten
Vlaanderen of België) leeft, maar in onze familie gaven (en geven) wij als
kind onze grootouders en overgrootmoeder bijnamen om ze van elkaar te
onderscheiden.
Mijn grootmoeder langs vaderskant is klein van gestalte en dus kreeg zij
de bijnaam "klein bomma" ("bomma" van het Frans "bonne-maman"). Haar
echtgenoot, mijn grootvader, kreeg dus logischerwijze de bijnaam "kleinen
bompa" ("bompa" van het Frans "bon-papa") en hij was ook klein van
gestalte.
Mijn 'grootmoeder' langs moederskant is groot van gestalte en kreeg dus de
bijnaam "grote bomma". Haar echtgenoot, mijn grootvader, kreeg de
bijhorende bijnaam "groten bompa", alhoewel hij klein van gestalte was!
Mijn overgrootmoeder (1890-1977) kreeg de bijnaam "bomma van Borgerhout"
omdat zij in die gemeente (tegenwoordig een district van de stad
Antwerpen) woonde.
Mijn neefje (momenteel 3 jaar oud) krijgt binnen familieverband met het
fenomeen van de nieuw-samengestelde gezinnen te maken. Hij heeft geen
vier, maar vijf 'grootouders' en een overgrootmoeder. Daar horen dus ook
weer een aantal bijnamen bij om het onderscheid te maken.
Komt dit fenomeen van de bijnamen bij jullie tegenwoordig ook nog voor?
Hebben jullie er uit onderzoek weet van of bijnamen voor grootouders
vroeger (begin twintigste eeuw en vroeger) ook werden gebruikt? Reacties
zijn welkom, zowel uit Vlaanderen als uit Nederland.
--
Groeten
Patrick Vanhoucke
Laken (Brussel)
Mijn opa (de vader van mijn moeder) werd door mij vroeger 'opa pikkenor'
genoemd: waarmee ik gewoon bedoelde: 'opa priksnor'!!!!!

Mijn eigen ouders werden door hun kleinkinderen 'opa en oma aan het water'
genoemd.

Groet
Annemiek
Wim Hendriksen
2007-10-07 18:19:15 UTC
Permalink
Toen onze kinderen werden geboren waren mijn ouders reeds overleden, die
van mijn vrouw niet.
Onze kinderen noemen nu mijn ouders opa en oma van de foto en de ouders
van mijn vrouw gewoon opa en oma.

Groeten
Wim Hendriksen
Post by H.Hoeksema Dzn.
"Patrick Vanhoucke" <patrick [dot] vanhoucke [dot] genea [at] skynet [dot]
Post by Patrick Vanhoucke
Ik weet niet of het fenomeen ook in andere families (met name buiten
Vlaanderen of België) leeft, maar in onze familie gaven (en geven) wij als
kind onze grootouders en overgrootmoeder bijnamen om ze van elkaar te
onderscheiden.
Mijn grootmoeder langs vaderskant is klein van gestalte en dus kreeg zij
de bijnaam "klein bomma" ("bomma" van het Frans "bonne-maman"). Haar
echtgenoot, mijn grootvader, kreeg dus logischerwijze de bijnaam "kleinen
bompa" ("bompa" van het Frans "bon-papa") en hij was ook klein van
gestalte.
Mijn 'grootmoeder' langs moederskant is groot van gestalte en kreeg dus de
bijnaam "grote bomma". Haar echtgenoot, mijn grootvader, kreeg de
bijhorende bijnaam "groten bompa", alhoewel hij klein van gestalte was!
Mijn overgrootmoeder (1890-1977) kreeg de bijnaam "bomma van Borgerhout"
omdat zij in die gemeente (tegenwoordig een district van de stad
Antwerpen) woonde.
Mijn neefje (momenteel 3 jaar oud) krijgt binnen familieverband met het
fenomeen van de nieuw-samengestelde gezinnen te maken. Hij heeft geen
vier, maar vijf 'grootouders' en een overgrootmoeder. Daar horen dus ook
weer een aantal bijnamen bij om het onderscheid te maken.
Komt dit fenomeen van de bijnamen bij jullie tegenwoordig ook nog voor?
Hebben jullie er uit onderzoek weet van of bijnamen voor grootouders
vroeger (begin twintigste eeuw en vroeger) ook werden gebruikt? Reacties
zijn welkom, zowel uit Vlaanderen als uit Nederland.
--
Groeten
Patrick Vanhoucke
Laken (Brussel)
Mijn opa (de vader van mijn moeder) werd door mij vroeger 'opa pikkenor'
genoemd: waarmee ik gewoon bedoelde: 'opa priksnor'!!!!!
Mijn eigen ouders werden door hun kleinkinderen 'opa en oma aan het water'
genoemd.
Groet
Annemiek
Loading...